De terechte politieke analyse van Piet Wulleman
Ik heb lang getwijfeld om dit te schrijven, en daarna om dit te posten, omdat ik geen zin heb in hoogoplopende online discussies. Maar het moet me toch van het hart.
Met de verkiezingen in zicht heb ik verschillende stemtesten afgelegd, en ben daarbij ongeveer over het hele politieke spectrum uitgekomen. Van blauw over groen naar rood en oranje, hier en daar ook wat geel. Wat van mij hetzij de perfecte centrumkiezer maakt, hetzij een cameleon.
En dat klopt ook met mijn vrienden- en kennissenkring. Ik weet (of vermoed) dat die zich ook uitspreidt over dat hele spectrum, misschien zelfs nog wat donkerrood hier en daar. Ik ben het dus met veel van mijn vrienden vaak politiek (zeer) oneens. Maar dat is oké, en dat belet me zeker niet om vrienden te zijn, integendeel.
Maar: er is één uitzondering. U raadt het al, dat is Vlaams Belang. Dat is voor mij wél een breuklijn. Niet omdat ik niet tegen meningsverschillen kan, dat zei ik hierboven al. Maar omdat het niet over een politiek verschil gaat, maar om een moreel. En daar kan en wil ik niet over stappen.
Ik lees artikels over Tom Vandendriessche, Europarlementslid en ideoloog van de partij. Ik lees over zijn racistische uitspraken, zijn flirten met antisemitisme, revisionisme en nazisme, zijn gewelddadige verleden, zijn visie op homoseksualiteit. Ik lees dat Tom Van Grieken vindt dat Europa dominant blank moet zijn (lees: niet christelijk, of conservatief, maar blank, dus huidskleur, dus ras, dus de definitie zelf van racisme). Ik lees dat Dewinter een pak condooms in Afrika gelijkstelt met minder criminaliteit hier. Dit zijn geen kleine garnalen binnen de partij, dit is de partij. Dezelfde partij die kliklijnen wil installeren voor linkse leerkrachten.
Het doet voor mij compleet niet ter zake of elke Vlaams Belang-mandataris, -kandidaat of -kiezer met al die punten akkoord gaat, of een racist is. Ik ga er zelfs van uit van niet. Maar ze hebben er allemaal geen probleem mee om zich met die partij te associëren. Geen probleem om met dat soort volk op de foto te staan. Geen probleem waarschijnlijk om dat allemaal voor zichzelf te rationaliseren. Wie weet levert het wel een zetel op, die kans is zelfs zeer groot bij deze verkiezingen.
Even een zware gedachteoefening: stel dat er een partij was waarmee ik het over elk programmapunt eens kon zijn, maar ze bestond volledig uit zware criminelen, dan zou ik me daar toch niet mee willen associëren? Dan zou ik toch geen van die mannen of vrouwen in mijn vrienden- en kennissenkring willen? Omdat het, en dat bedoel ik dus, niet om politiek gaat, maar om moraal. Voor de slechte lezers: ik heb dus niét gezegd dat Vlaams Belangers misdadigers zijn, wél dat ik dit soort mensen niet wil kennen.
Dus wie het schoentje past: verwijder uzelf uit mijn sociale leven. We hebben over fundamentele zaken niets gemeen. Ik wil niets gemeen hebben. Je mag me rustig een drama queen noemen, je zou niet de eerste zijn, maar ik meen het.
Voor alle anderen: laat het ons vooral verder vrolijk of passioneel oneens zijn over politiek. Du choc des idées jaillit la lumière, en komen we er wellicht wel samen uit. En gaan we er als maatschappij ook samen op vooruit.
En voor zondag: stemmen op de goei, he 